شرح دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه _ شماره ۳۱۷ جلسه ۱

شرح دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه از حجه الاسلام والمسلمین موسوی مطلق
انتشار در روزنامه عصر ایرانیان
پنجشنبه  31 فروردین  1402 شماره 3813

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ کانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیهِ السَّلَامُ فِی وَدَاعِ شَهْرِ رَمَضَانَ
دعای امام العارفین حضرت علی بن الحسین علیه السلام است در هنگام خداحافظی از ماه مبارک رمضان
این دعای پرمضمون و در اوج عرفان به نام وداع است چرا که عارفی بی نظیر که معرفت به خدا و ماه خدا دارد در حال وداع با این ماه عزیز است ولکن مناسب است سایرین قبل از ورود به ماه مبارک رمضان این دعا خوانده شود و در عبارات آن اندیشه شود تا معرفت به ماه مبارک رمضان بیشتر گردد .
امام سجاد علیه السلام پس از حمد وثنای پروردکار و توصیف این ماه عظیم الشان خود ماه مبارک را مورد خطاب قرار می دهد و بسیار عاشقانه و با سوز و گداز با این ماه وداع می نماید تا کسی عاشق نباشد درک این دعا برای او دشوار است
به قول شاعر :
تا تو را حالی نباشد همچو ما / حال ما افسانه آید پیش تو

منبع