شرح دعای سوم صحیفه سجادیه _ شماره ۳۱۶ جلسه ۵۲ قسمت آخر

شرح دعای سوم صحیفه سجادیه از حجه الاسلام والمسلمین موسوی مطلق
انتشار در روزنامه عصر ایرانیان
سه شنبه 29 فروردین  1402 شماره 3811

بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ وَ إِذَا صَلَّیتَ عَلَی مَلَائِکتِک وَ رُسُلِک وَ بَلَّغْتَهُمْ صَلَاتَنَا عَلَیهِمْ فَصَلِّ عَلَینَا بِمَا فَتَحْتَ لَنَا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فِیهِمْ، إِنَّک جَوَادٌ کرِیمٌ

بارالها به وقتی که بر فرشتگانت و فرستادگانت درود می‌فرستی و درود ما را به آنان ابلاغ می‌کنی، به علت آن گفتار نیکو که در وصف آنان بر زبان و دل ما روان ساختی، بر ما نیز درود و رحمت فرست که تو بخشنده و بزرگواری.
در فراز پایانی این دعا اشاره به اثر دیگری از صلوات بر فرشتگان و مرسلین دارد و سپس لطف خدا در ابلاغ این صلوات ها بر آنان را بیان می کند آن گاه اشاره به برکت یاد و نام آنان دارد و در نهایت تقاضای دریافت صلوات خداوند را دارد .

منبع