زادروز: رمضان 1318ه.ق
محل تولد: کربلا
وفات: مهر 1363 | 1404ه.ق
آرامگاه: کربلا
مذهب: تشیع

سید هاشم حداد

سید هاشم موسوی حَدّاد (۱۳۱۸-۱۴۰۴ ه.ق)، از عارفان شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری و از سلسله عارفان متشرع عتبات عالیات در کربلا و نجف بود.
او حدود ۲۶ سال شاگرد سید علی قاضی طباطبایی بوده و در کربلا و نجف تحصیل کرده است. وی در علوم عرفانی و مشاهدات ربانی، استاد کامل و صاحب‌نظر و در مقامات عرفانی از جایگاه بلندی برخوردار بود، گرچه در مسائل فقهی، از متعبدین و از مقلدین محسوب می‌گردد.
از او آثاری جز چند نامه باقی نمانده و حالات و دیدگاه‌های او در کتاب روح مجرد نوشته شاگردش سید محمدحسین حسینی طهرانی بیان شده است. وی از طریق نعل‌سازی و نعل‌کوبی امرار معاش می‌کرد با این حال از نظر معیشتی در وضعیت سختی بسر می‌برد.
اعتقاد به مسئله وحدت وجود و نقل سخنان محیی‌الدین ابن‌ عربی و قرائت مثنوی جلال‌الدین مولوی و تمایلات عارفانه و .... باعث انتقاد برخی از متشرعه بر حداد شده است که البته سید حداد به آنها پاسخ داده است.

سیبی که باعث نجات شد!

حاج ابوموسی محیی می‌فرمود: آقای حدّاد، رویِ احسان به خَلق‌الله تأکید فراوان داشت. و افزود: آقای قاضی فرموده بود: یکی از فقها و علمای بزرگ را خواب دید و از او سببِ نجات را پرسید، گفته بود: یک روز در کوچه‌ای رد می‌شدم، پسر بچّه‌ای گریه می‌کرد و سیب می‌خواست، ولی مادرش قادر به خرید سیب نبود. مقداری سیب...