<

جشن میلاد حضرت رسول اکرم محمد مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وآله و حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام

سخنران

استاد موسوی مطلق

در این جلسه:

به مناسبت ولادت با سعادت حضرت خاتم‌الانبیا محمد بن عبدالله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، درباره وظایف ما نسبت به رسول خدا صحبت شد و تأکید شد که اظهار ارادت و محبت به اهل‌بیت، در حقیقت برای رشد و نیاز خود ماست.

اولین وظیفه نسبت به پیامبر اکرم، اطاعت بی‌چون‌وچرا و بی‌قیدوشرط از ایشان است؛ قرآن دستور به اطاعت از رسول خدا داده و هرچه پیامبر عطا یا دستور می‌دهد، باید پذیرفته و اخذ شود: «ما آتاکم الرسول فخذوه».

دومین وظیفه، پرداخت اجر و مزد رسالت پیامبر است. در قرآن اجر رسالت پیامبر مشخص شده و آن، محبت و مودت نسبت به ذی‌القربای ایشان است؛ بنابراین محبت به اهل‌بیت، یک تکلیف و وظیفه نسبت به رسول خداست.

محبت به پیامبر باید از محبت به پدر، مادر، فرزندان، همسر، برادر، خواهر، عشیره و حتی اموال انسان بیشتر باشد؛ قرآن کسانی را که این امور را از خدا و رسولش بیشتر دوست داشته باشند، به عنوان فاسق معرفی می‌کند.

یکی دیگر از وظایف ما، مداومت بر صلوات بر محمد و آل محمد است؛ صلوات در بعضی مواضع نماز مانند تشهد، جزء واجبات است و در موارد دیگری نیز به‌عنوان ذکر شریف سفارش فراوان شده است.

هر ذکری دارای باطن، نور، اثر، خاصیت و برکت خاص خود است و با توجه به کثرت اسماء الهی، هر اسم نیز نور و آثار مخصوصی دارد؛ صلوات بر محمد و آل محمد جامع آثار و برکات فراوان اذکار است.

برای دریافت حاجات، ذکری قوی‌تر و سریع‌تر از صلوات بر محمد و آل محمد معرفی نشده و همچنین برای هدیه به ارواح اموات و شاد کردن آنها، صلوات از بهترین و مؤثرترین اذکار دانسته شده است.

صلوات از دعاهایی است که درباره استجابت آن قید و شرط خاصی مطرح نشده و به همین دلیل در آداب دعا سفارش شده است که ابتدای دعا و انتهای دعا صلوات فرستاده شود؛ چون خداوند کریم است و دعا را با صلوات آغاز و ختم می‌کنیم.

تأکید شد که صلوات نباید فقط گاهی و در زمان یادآوری گفته شود؛ باید انسان در طول روز به این ذکر شریف مداومت داشته باشد و لب‌هایش به صلوات بر محمد و آل محمد تر باشد.

آثار صلوات فقط معنوی و مربوط به عالم ملکوت نیست، بلکه گاهی آثار آن حتی در عالم ماده نیز ظاهر می‌شود و اهل معنا می‌توانند نورانیت و آثار معنوی آن را در انسان احساس کنند.

یکی دیگر از وظایف ما نسبت به رسول خدا، سلام دادن روزانه به ایشان است. برای سلام دادن به پیامبر از راه دور نیز آثار و برکات فراوانی بیان شده و سفارش شده است که انسان هر روز حداقل سه مرتبه به رسول خدا سلام کند.

در روز ۱۷ ربیع‌الاول، از اعمال مربوط به ولادت پیامبر، زیارت حضرت رسول از بعید است؛ یعنی انسان از راه دور به زیارت ایشان برود و عرض ارادت کند.

وظیفه دیگر، زیارت قبر رسول خدا از راه دور یا نزدیک است. ترک زیارت قبر پیامبر، جفا به آن حضرت دانسته شده و اشتیاق به زیارت ایشان از نشانه‌های رشد و کمال انسان معرفی شده است.

در متون فقهی نیز درباره زیارت قبر پیامبر تأکید فراوان شده و حتی در مقایسه میان حج مستحبی و زیارت قبر پیامبر، نسبت به ترک زیارت آن حضرت هشدار داده شده است.

از آثار زیارت رسول خدا، بهره‌مندی از شفاعت کبری آن حضرت است؛ زائر پیامبر در سخت‌ترین مواقف، از شفاعت ایشان بهره‌مند می‌شود و از آثار گناهان نجات پیدا می‌کند.

در کنار قبر پیامبر باید نهایت ادب و اکرام رعایت شود؛ زائر باید با آرامش و حضور قلب با پیامبر سخن بگوید و از بلند کردن صدا پرهیز کند: «لا ترفعوا أصواتکم فوق صوت النبی».

تأکید شد که حتی هنگام خواندن زیارت‌نامه در حرم پیامبر، نباید با صدای بلند و همراه با داد و فریاد بود؛ سکوت و آرامش در حرم خود دارای معنا و ادب خاصی است و اهل ملکوت، انوار و آثار آن مکان مقدس را درک می‌کنند.

در پایان، چهار وظیفه اصلی نسبت به رسول خدا جمع‌بندی شد: اطاعت از رسول خدا، پرداخت اجر و مزد رسالت با محبت و مودت اهل‌بیت، مداومت بر صلوات، سلام دادن به پیامبر و داشتن شوق زیارت ایشان

یکشنبه ۸ شهریور ماه ۱۴۰۵