شرح دعای سوم صحیفه سجادیه از حجه الاسلام والمسلمین موسوی مطلق
انتشار در روزنامه عصر ایرانیان
پنجشنبه 24 فروردین 1402 شماره 3807
بسم الله الرحمن الرحیم
وَ مَنْ أَوْهَمْنَا ذِکرَهُ، وَ لَمْ نَعْلَمْ مَکانَهُ مِنْک، و بِأَی أَمْرٍ وَکلْتَهُ ؛
و بر هر فرشتهای که نامش را یاد نکردهایم، و از قدرش در پیشگاه تو خبر نداریم، و نمیدانیم او را به چه کاری گماشتهای .
در دعا کمال در این است که همگان دعا شوند وکسی از قلم نیفتند چنانچه در این دعا فرشتگانی را هم که نامشان برده نشد نیز یاد می نماید و ممکن است همان ها که نامشان برده نشد پیش خدا بسیار جایگاه داشته باشند و ما ندانیم .
البته امام به اذن الله همه چیز را می داند ولکن ائمه خودشان را در برابر ذات خاص خدا جاهل می دانند .
نکته دیگر علاوه بر وسعت نظر داشتن در دعا این است که اصل بر این است که هر مخلوقی برای یک امری خلق و ساخته شده است که نباید از آن نیز غافل بود .